| พ่อแก่ - แม่เฒ่า |
|
พ่อแม่ก็แก่เฒ่า จะพบจะพ้องพาน ใจจริงไม่อยากจาก แต่ชีพมิทนทาน ขอเทิดถ้าสงสาร คนแก่ชะแรวัย ไม่รักก็ไม่ว่า ให้กินและให้นอน เมื่อยามเจ้าโกรธขึ้ง ร้องไห้ยามป่วยไข้ เฝ้าเลี้ยงจนโตใหญ่ เพียงหวังจะได้ยล ขอโทษถ้าทำผิด ใจแท้มีแต่ความ ต้นไม้ที่ใกล้ฝั่ง วันหนึ่งคงล้มไป |
จำจากเจ้าไม่อยู่นาน เพียงเสี้ยงวารของคืนวัน เพราะยังอยากเห็นลูกหลาน ย่อมร้าวรานสลายไป อย่ากล่าวขานให้ช้ำใจ คิดเผลอไผลเป็นแน่นอน เพียงเมตตาช่วยอาทร คลายทุกข์ผ่อนพอสุขใจ ให้นึกถึงเมื่อเยาว์วัย ได้ใครเล่าเฝ้าปลอบโยน แม้เหนื่อยกายก็ยอมทน เติบโตจนสง่างาม ขอให้คิดทุกทุกยาม หวังติดตามช่วยอวยชัย มีหรือหวังอยู่นานได้ ทิ้งฝั่งไว้ให้วังเวง |