:: พ.ร.ก.ควบคุมสินค้าตามชายแดน พ.ศ. 2524 มาตราที่ 1-24
:: พระราชกำหนดควบคุมสินค้าตามชายแดนพ.ศ. 2524ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2524 เป็นปีที่ 36 ในรัชกาลปัจจุบัน
มาตรา
1 พระราชกำหนดนี้เรียกว่า "พระราชกำหนดควบคุมสินค้าตามชายแดน พ.ศ. 2524" มาตรา
2 พระราชกำหนดนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[รก.2524/174/1พ/20 ตุลาคม 2524]
มาตรา
3 บรรดาบทกฎหมาย กฎ ข้อบังคับอื่นใดในส่วนที่บัญญัติไว้แล้วในพระราชกำหนดนี้
หรือซึ่งขัดหรือแย้ง กับบทแห่งพระราชกำหนดนี้ ให้ใช้พระราชกำหนดนี้แทน มาตรา
4 ในพระราชกำหนดนี้ "สินค้า" หมายความว่า
สิ่งของที่อาจใช้ในการอุปโภคหรือบริโภคสารเคมี อาวุธ ยานพาหนะ และสิ่งของอื่นใด "เขตควบคุม" หมายความว่า
เขตที่รัฐมนตรีประกาศเป็นเขตควบคุมตามพระราชกำหนดนี้ "จำหน่าย" หมายความว่า
ขาย แลกเปลี่ยน ให้ โอนสิทธิหรือโอนการครอบครองให้แก่บุคคลอื่น "ผู้อำนวยการ"
หมายความว่า ผู้อำนวยการควบคุมสินค้าในเขตควบคุม "พนักงานเจ้าหน้าที่"
หมายความว่า ผู้ซึ่งผู้อำนวยการแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชกำหนดนี้ "รัฐมนตรี" หมายความว่า
รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชกำหนดนี้ มาตรา
5 พระราชกำหนดนี้มิให้ใช้บังคับแก่สถาบันระหว่างประเทศหรือสถาบันของต่างประเทศที่รัฐมนตรีกำหนด
โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาหน่วยงานของรัฐ และรัฐวิสาหกิจ มาตรา
6 เมื่อมีความจำเป็นที่จะต้องควบคุมสินค้าตามชายแดนเพื่อประโยชน์ในการป้องกันหรือปราบปรามการ
แทรกซึมบ่อนทำลาย ป้องกันหรือปราบปรามการกระทำอันกระทบกระเทือนต่อความมั่นคงของรัฐหรือความสงบเรียบร้อยตามชายแดน
หรือเพื่อมิให้ เป็นประโยชน์ต่อบุคคลอันจะเป็นภัยต่อประเทศ รัฐมนตรีโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรีมีอำนาจประกาศในราชกิจจานุเบกษา
ให้ท้องที่หนึ่งท้องที่ใดตามชายแดน หรือ ส่วนหนึ่งส่วนใดในน่านน้ำของประเทศไทยเป็นเขตควบคุมได้ มาตรา
7 เมื่อได้ประกาศเขตควบคุมตาม มาตรา 6
แล้ว ให้รัฐมนตรีมีอำนาจดังต่อไปนี้ (1) กำหนดชนิดหรือประเภทสินค้าใดเป็นสินค้าควบคุมในเขตควบคุมนั้น (2) แต่งตั้งนายทหารยศตั้งแต่พลตรี
พลเรือตรี พลอากาศตรีขึ้นไปหรือผู้ว่าราชการจังหวัด เป็นผู้อำนวยการ การกำหนดชนิดหรือประเภทสินค้าควบคุมตาม
(1) เมื่อประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ใช้บังคับได้ มาตรา
8 ให้ผู้อำนวยการมีอำนาจกำหนดมาตรการโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการตาม มาตรา
9 ในกรณีดัง ต่อไปนี้ (1) กำหนดจำนวนหรือปริมาณสินค้าควบคุมซึ่งบุคคลจะมีไว้ในครอบครองหรือมีไว้เพื่อใช้หรือจำหน่ายได้ตาม
ความจำเป็น และจะกำหนดเงื่อนไขอย่างใดด้วยก็ได้ (2) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขในการจำหน่าย
การเก็บรักษา และการขนย้ายสินค้าควบคุม (3) ดำเนินการอื่นใดเกี่ยวกับสินค้าควบคุมเพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติการตามพระราชกำหนดนี้การกำหนดตาม (1) และ (2) ให้ทำเป็นประกาศปิดไว้ ณ ศาลากลางจังหวัด ที่ว่าการอำเภอ ที่ทำการตำบล และที่บ้าน ผู้ใหญ่บ้าน ซึ่งเขตควบคุมอยู่ในท้องที่ ประกาศนั้น เมื่อได้ปฏิบัติตามวรรคสี่แล้ว ให้ใช้บังคับได้
มาตรา
9 ในแต่ละจังหวัดที่อยู่ในเขตควบคุม ให้มีคณะกรรมการคณะหนึ่งประกอบด้วยผู้ว่าราชการจังหวัด
เป็นประธาน กรรมการ รองผู้ว่าราชการจังหวัด อัยการจังหวัด ผู้กำกับการตำรวจภูธร
นายอำเภอแห่งท้องที่ที่เกี่ยวข้อง พาณิชย์จังหวัด และผู้บังคับหน่วยทหารซึ่งได้รับมอบหมายจากผู้บังคับบัญชาที่ได้รับแต่งตั้ง
ให้รับผิดชอบในการป้องกันในพื้นที่ชายแดน เป็นกรรมการในกรณีที่ผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นผู้อำนวยการ ให้รองผู้ว่าราชการจังหวัดซึ่งผู้ว่าราชการจังหวัดมอบหมาย เป็นประธานกรรมการ
มาตรา
10 ให้ผู้อำนวยการมีอำนาจแต่งตั้งนายทหารสัญญาบัตรซึ่งมียศตั้งแต่ร้อยตรี เรือตรี
เรืออากาศตรี ขึ้นไป หรือข้าราชการตำรวจยศตั้งแต่ร้อยตำรวจตรีขึ้นไป หรือข้าราชการตั้งแต่ระดับ
3 ขึ้นไป เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ตามความจำเป็น มาตรา
11 ในการปฏิบัติหน้าที่ ผู้อำนวยการและพนักงานเจ้าหน้าที่ต้องแสดงบัตรประจำตัวต่อบุคคลที่เกี่ยวข้อง
บัตรประจำตัว ให้เป็นไปตามแบบที่รัฐมนตรีกำหนด มาตรา
12 เมื่อได้มีการประกาศกำหนดจำนวนหรือปริมาณสินค้าควบคุมตาม มาตรา
8 (1) แล้ว ห้ามมิให้บุคคล ใดมีสินค้าควบคุมไว้ในครอบครองเกินจำนวนหรือปริมาณดังกล่าว
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากผู้อำนวยการหรือผู้ซึ่งผู้อำนวยการมอบหมาย บุคคลใดมีสินค้าควบคุมไว้ในครอบครองเกินจำนวนหรือปริมาณที่กำหนดในวันที่มีประกาศตาม
มาตรา 8 (1) ต้องขออนุญาตต่อผู้อำนวยการหรือผู้ซึ่งผู้อำนวยการมอบหมายภายในระยะเวลาที่ผู้อำนวยการกำหนด
ซึ่งต้องไม่น้อยกว่า เจ็ดวันนับแต่วันที่ได้มีประกาศดังกล่าว มาตรา
13 ห้ามมิให้บุคคลใดนำสินค้าควบคุมเข้ามาในหรือส่งออกไปนอกเขตควบคุม เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็น
หนังสือจากผู้อำนวยการหรือผู้ซึ่งผู้อำนวยการมอบหมาย มาตรา
14 การขออนุญาตและการอนุญาตตาม มาตรา 12
และ มาตรา 13 ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการและ เงื่อนไขที่ผู้อำนวยการ ประกาศกำหนด และให้นำ มาตรา
8 วรรคสอง และวรรคสาม มาใช้บังคับแก่การประกาศในกรณีนี้โดอนุโลม
มาตรา
15 ในเขตควบคุมซึ่งอยู่ในอำนาจหน้าที่ของตน ให้ผู้อำนวยการและพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจและหน้าที่
เช่นเดียวกับพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจชั้นผู้ใหญ่และพนักงานสอบสวน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาและให้มีอำนาจดังต่อไปนี้ (1) เข้าไปตรวจค้นในเคหะสถาน
สถานที่หรือยานพาหนะใด ๆ ได้ทุกเวลา เมื่อมีเหตุอันควรสงสัยว่ามีการ กระทำความผิดตามพระราชกำหนดนี้ (2) ตรวจค้นบุคคลใด ๆ เมื่อมีเหตุอันควรสงสัยว่ากระทำความผิดตามพระราชกำหนดนี้ (3) ตรวจค้นยานพาหนะที่จะเข้ามาในหรือออกนอกเขตควบคุมได้ทุกเวลา
และสั่งเจ้าของหรือผู้ควบคุมยาน พาหนะให้หยุด จอด หรือนำยานพาหนะไปยังที่หนึ่งที่ใดเพื่อตรวจค้นและสั่งการตามที่เห็นสมควร (4) สั่งบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำ
หรือส่งบัญชี เอกสาร หรือหลักฐานอื่นเมื่อมีเหตุอันควรเชื่อได้ว่า ถ้อยคำ บัญชี
เอกสาร หรือหลักฐานดังกล่าวจะมีประโยชน์แก่การดำเนินการตามพระราชกำหนดนี้ (5) ยึดหรืออายัดสินค้า เอกสาร
หลักฐาน ยานพาหนะหรือสิ่งของใด ๆ ที่เกี่ยวกับการกระทำความผิดตาม พระราชกำหนดนี้
(6) จับ ควบคุม และสอบสวน
หรือส่งผู้ต้องหาตามพระราชกำหนดนี้ไปยังพนักงานสอบสวนเพื่อดำเนิน การต่อไปก็ได้ การสั่งเจ้าของหรือผู้ควบคุมยานพาหนะให้หยุด
จอด หรือนำยานพาหนะไปยังที่หนึ่งที่ใดตาม (3) ให้ปฏิบัติตาม กฎหมายว่าด้วยการจราจรทางบก
หรือกฎหมายเกี่ยวกับการเดินเรือ หรือกฎหมายอื่นว่าด้วยการนั้น แล้วแต่กรณี
มาตรา
16 บรรดาคดีที่มีข้อหาว่ากระทำความผิดต่อพระราชกำหนดนี้เว้นแต่ความผิดตาม มาตรา
22 ไม่ว่าจะ มีข้อหาว่ากระทำความผิดต่อกฎหมายอื่นด้วยหรือไม่ก็ตาม
ให้ผู้อำนวยการ พนักงานเจ้าหน้าที่หรือพนักงานสอบสวนควบคุมผู้ต้องหาไว้เพื่อทำการสอบสวนได้ไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันที่ผู้ต้องหาถูกจับ
ถ้าเกิดความจำเป็นที่จะควบคุมผู้ต้องหาไว้เกินกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งเพื่อให้การสอบสวนเสร็จสิ้น
ให้ผู้อำนวยการ พนักงานเจ้าหน้าที่หรือพนักงานสอบสวน แล้วแต่กรณี ส่งตัวผู้ต้องหามาศาล และให้ผู้อำนวยการ พนักงาน เจ้าหน้าที่ พนักงานสอบสวน หรือพนักงานอัยการประจำท้องที่ ที่อยู่ในเขตควบคุมนั้นยื่นคำร้องต่อศาลขอหมายขังผู้ต้องหานั้นไว้ ในการนี้ให้ศาลมีอำนาจสั่งขังหลายครั้งติด ๆ กันได้ แต่ครั้ง หนึ่งต้องไม่เกินสิบห้าวันและรวมกันทั้งหมดต้องไม่เกินหกสิบวัน
มาตรา
17 ในกรณีที่ผู้อำนวยการเป็นผู้ส่งสำนวนและมีความเห็นควรสั่งฟ้องไปยังพนักงานอัยการ
การแย้งคำสั่ง ไม่ฟ้องของพนักงานอัยการตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
ให้ผู้อำนวยการเป็นผู้ใช้อำนาจของอธิบดีกรมตำรวจหรือผู้ว่าราชการจังหวัด แล้วแต่กรณี
มาตรา
18 สิ่งของที่ยึดไว้ ถ้าไม่ปรากฏตัวเจ้าของหรือผู้ครอบครองในขณะที่ยึด ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ประกาศ
หาตัวเจ้าของภายในสิบห้าวันนับแต่วันยึด หากไม่มีเจ้าของมาแสดงตัวขอรับคืนภายในสามสิบวันนับแต่วันประกาศให้ตกเป็นของแผ่นดิน สิ่งของที่ยึดไว้ ถ้ามีคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดี
หรือศาลไม่พิพากษาให้ริบ และผู้เป็นเจ้าของมิได้ขอรับคืนภายในสาม สิบวัน นับแต่วันมีคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดี
หรือวันที่คำพิพากษาถึงที่สุด แล้วแต่กรณี ให้ตกเป็นของแผ่นดิน สิ่งของที่ยึดไว้ตามวรรคหนึ่ง
และวรรคสอง ถ้าเป็นของเสียง่าย หรือถ้าเก็บรักษาไว้ จะเป็นการเสี่ยงความเสียหาย หรือจะเสียค่าใช้จ่ายในการดูแลรักษาเกินสมควร ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ทำบัญชีไว้แล้วจัดการขายทอดตลาดหรือ จัดการโดยวิธีอื่นตามที่เห็นสมควรก็ได้ เงินที่ได้เมื่อหักค่าใช้จ่ายในการดำเนินการแล้ว ให้ยึดไว้แทนสิ่งของ
มาตรา
19 ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามมาตรการที่กำหนดตาม มาตรา 8
หรือเงื่อนไขที่ผู้อำนวยการกำหนดตาม มาตรา 14
ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปีหรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ มาตรา
20 ผู้ใดฝ่าฝืน มาตรา 12 ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปีหรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท
หรือทั้งจำทั้งปรับ มาตรา
21 ผู้ใดฝ่าฝืน มาตรา 13 ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปีหรือปรับไม่เกินสามหมื่นบาท
หรือทั้งจำทั้งปรับ มาตรา
22 ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้อำนวยการ หรือพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้ใช้อำนาจตาม
มาตรา 15 (3) หรือ (4) ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามเดือน
หรือปรับไม่เกินสามพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ มาตรา
22ทวิ สินค้าควบคุมที่บุคคลใดมีไว้ในครอบครอง หรือมีไว้เพื่อการใด รวมทั้งบรรดาเครื่องมือเครื่องใช้
สัตว์พาหนะ ยานพาหนะ หรือเครื่องจักรกลใด ๆ ที่บุคคลใดใช้อันเป็นการไม่ปฏิบัติตามมาตรการที่กำหนดตาม
มาตรา 8 หรือสินค้าควบคุมที่บุคคลใดมีไว้ในครอบครองอัน
เป็นการฝ่าฝืน มาตรา 12 หรือนำเข้ามาในหรือส่งออกไปนอกเขตควบคุมอันเป็นการฝ่าฝืน
มาตรา 13 ให้ริบเสียทั้งสิ้น[ มาตรา 22 ทวิ เพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกำหนดฯ พ.ศ.2528]
มาตรา
23 ในกรณีที่นิติบุคคลเป็นผู้กระทำความผิดตามพระราชกำหนดนี้กรรมการผู้จัดการ
ผู้จัดการ หรือผู้แทน ของนิติบุคคลนั้น ต้องรับโทษตามที่บัญญัติไว้สำหรับความผิดนั้น
ๆ ด้วย เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าตนมิได้มีส่วนรู้เห็นในการกระทำความผิดนั้น มาตรา
24 ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมรักษาการตามพระราชกำหนดนี้
:: ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ป. ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรี
*หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกำหนดฉบับนี้ คือ โดยที่มีความจำเป็นรีบด่วนในอันที่จะรักษาความ
ปลอดภัยของประเทศและความมั่นคงของรัฐ รัฐบาลจึงต้องควบคุมสินค้าบางชนิดหรือบางประเภทในเขตท้องทีบางแห่งตามบริเวณชายแดนเพื่อมิให้สินค้าเหล่านั้นตก
ไปอยู่กับบุคคลที่เป็นภัยต่อประเทศ เพื่อนำไปใช้ประโยชน์ในการดำเนินการแทรกซึมบ่อนทำลายความมั่นคงและความปลอดภัยของประเทศ
ในการนี้จำเป็น ต้องกำหนดมาตรการเพื่อควบคุมสินค้าเหล่านั้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชกำหนดนี้
พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกำหนดควบคุมสินค้าตามชายแดน พ.ศ. 2524 พ.ศ. 2528
*หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรการในการควบคุมสินค้าตามชายแดน
ที่ได้กำหนดไว้ในพระราชกำหนดควบคุมสินค้าตามชายแดน พ.ศ. 2524 ยังไม่สามารถป้องกันหรือปราบปรามการลักลอบนำสินค้าควบคุมเข้ามาในหรือส่งออกไปนอกเขตควบคุมได้อย่างมีประสิทธิภาพ
สมควรกำหนดให้มีโทษริบสินค้าควบคุมที่บุคคลใดมีไว้ในครอบครองมีไว้เพื่อการใด
หรือนำเข้ามาในหรือส่งออกไปนอกเขตควบคุม รวมทั้งบรรดาเครื่องมือ เครื่องใช้
สัตว์พาหนะ ยานพาหนะ หรือเครื่อง จักรกลใดๆ ที่บุคคลใดใช้ อันเป็นการฝ่าฝืนกฎหมายเพื่อให้การควบคุมสินค้าตามชายแดนมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้[รก.2528/120/1พ/5 กันยายน 2528]